Maternitus

Omdat het goed los aan het gaan is wat betreft de urbane expressies, is het voor hen onder jullie die “dat wereldje” niet kennen, zeker eens leuk om echt achter de schermen te kijken van graffiti. Niet zomaar hoe ze hun werk maken, maar ook hun leven, wat ze zoal meemaken, hun dromen en herinneringen. Heel intiem stukje film, vind ik en zeker de moeite waard…

“En waar wil je gaan wonen? Tenminste, voor zover er keuze is, natuurlijk?”
“Het liefst net buiten Gent. Ook al is het een zeer leuke stad, ik ben groot geworden in een dorp en het stadsleven ligt mij niet zo. Op een dorp kent iedereen elkaar, is men vriendelijker, zijn er minder chaotische toestanden en durft men elkaar nog in de ogen aan te kijken.”
“Daar zit wat in, maar Gent heeft toch ook voordelen om te wonen?”
Read more…

Je loopt op een zonnige middag lekker door de stad, op weg naar een terras of winkel en plotsklaps springt er een man of vrouw over je heen met een salto van de ene winkel-gevel naar de andere. Wat doe je dan? Schrikken, vol bewondering kijken of het zelf eens proberen?

Parkour oftewel Free Running is een fenomeen dat flink aan het groeien is en een eigenzinnige vorm van lichaamsbeweging. Als graffiti artiest kwam ik ook obstakels tegen, zoals hekken of muren. Maar het was nooit in me opgekomen om beladen met emmers latex en een rugzak vol spuitbussen middels een flikflak over die dingen heen te vliegen.

Maar goed, de mensen in deze documentaire hebben er, zonder rugzak en emmers verf, absoluut geen moeite mee. En ik bewonder het absoluut, buiten de acrobatie en fysieke inspanningen, zeker vanwege de moed die ervoor nodig is. En eigenlijk, heel stiekem toch, is het net als graffiti: het gebruik van publieke ruimtes naar eigen inzicht.

De sport behelst ook een filosofie over een vertrouwen in jezelf en het overwinnen van obstakels in de eigen geest. Er zijn veruit slechtere manieren om een kick te halen uit iets, zoals drugs of criminaliteit. Meer mensen zouden dit eens moeten proberen…

Ik beheers maar weinig sporten en dat komt door het luie karakter. Judo, Jiu Jitsu en Kung Fu zijn mij bekend en heb ik training in gehad (Sportschool Geelhoed, JVR en de Kung Fu training op vrijdagavond in de sporthal). Respectievelijk: groene band, bruine band en een hoop blauwe plekken.

Nookie-nookie is ook een sport die ik beheers, want ik heb nog nooit klachten gekregen, hooguit gegeven… Dus dat is zwarte band.

Urban Challenge is een nieuwe poging tot regelmaat op deze weblog en gaat over mensen die van alles in de stad gebruik maken om, tsjah, in beweging te blijven. Hier volgen een paar voorbeelden van die (zelfbedachte) sporten en natuurlijk, gelijk de extremen.

Mountain bike

Ninja stijl

Weet iemand van jullie nog sjieke filmpjes? En, alstublieft, geen lauwe skaters die langs een trapleuning afglijden en hun vermeende ballen zeer doen. Of BMX-ers op een ramp. Iets unieks…

Tot later of tot ooit,
Maternitus.