Omdat deze week wat chaotisch zal verlopen, leek het me eens een goed idee om dat te delen met jullie, mijn allerliefste lezers. De afgelopen tijd ben ik aan het lezen in boeken over kwantum fysica, moderne culturele stromingen en hun communicatie methodes, er is blijkbaar weer genoeg honger naar dingen om te weten zonder er iets mee te doen. Nutteloze kennis, bestaat dat eigenlijk wel?
Wanneer je nieuwsgierig bent naar iets en het eerste wat je hoort raakt kant noch wal, wat doe je dan? Ga je er van uit dat de eerste die antwoordt het niet goed heeft? Waarschijnlijk wel, maar wat nu als in zijn/haar waarheid jouw idee of stelling klopt? En, zo maar even tussendoor, hoe kun je weten of het goed of fout is, want anders had je de vraag niet in de eerste plaats. Ai, daar is een denkfout. De vraag hebben is niet afhankelijk van het antwoord, maar het blijft een vraag tot er een bevredigend (mooi woord) antwoord is.
Afijn, zo kan ik nog uren praten en compleet niets zeggen. Een weblog vol-kliederen met allerlei dingen die er soms wel, soms niet, toe doen, is een verantwoordelijke taak en dient serieus genomen te worden. Tenminste, op sommige weblogs lees ik dat wel eens en dan moet ik vaak grinniken. Het is niet meer dan een vehikel van gedachten, ideeën, (voor de auteur) boeiende onderwerpen en een soort van persoonlijke filter van het internet.
Maar dat is altijd nog beter dan de gewone media. Die is doorspekt van leugens, onzin en zeer oud nieuws. Het leuke is dat deze media zich compleet ingraaft en nu zelfs al geld gaan vragen voor iets wat je overal op het internet kunt terugvinden: nieuws. Gratis. Sneller. En er is een mogelijkheid om het bericht snel en makkelijk uit te pluizen. Bijvoorbeeld wanneer het waarheidsgehalte iets of wat aan de lage kant lijkt te zijn. Zelfs online vind ik de “oude media” traag, vol met bias en absoluut niet origineel.
Enkele maanden geleden wisselde het Algemeen Dagblad haar online presentatie van uiterlijk. Beetje jammer dat de site van Het Laatste Nieuws, hier in België, precies hetzelfde uiterlijk een jaar of vier terug al had. En nog heeft. Niet zo fraai oranje en nationalistisch, overigens. Maar goed. Dat is weer iets heel anders. (Mentale notitie: geen oranje gebruiken als hoofdkleur)
Ah ja, kwantum fysica. Het is weer eens aan het rommelen in de wereld van de kleine deeltjes. Al gaat het ditmaal iets verder dan Stephen Hawking aan een bungee-koord. Om maar in huis te vallen: het heelal is een hologram. Je leest het goed op je niet bestaande scherm met die illusies van ogen. Alles is een holografische weergave van onze verbeelding. Wat dat dan ook weer mag zijn, misschien ook een verbeelding? Het is te begrijpen, het lijkt wat complex, maar dat was één plus één ook voor me toen ik nog in foetale staat was. Het vergt wat tijd.
Zo, is het bezonken? Het GEO600 team van Fermilab in Illinois, USA, bestudeerden het heelal en namen storingen waar in metingen van het, hou je vast, ruimte-tijd continuüm. Einstein beweerde dat dat altijd hetzelfde, egale patroon zou hebben. Niet dus. Van die klote kwantum convulsies hebben die oude baas zijn levenswerk gans om zeep geholpen. En de leider van het team kwam er, middels een lange en vooral wiskundige omweg, achter dat het zou kunnen zijn dat het universum een hologram is.
Dat hoef je tegen een autist geen twee keer te zeggen. Die draaien zot bij dat soort ideeën, sowieso al weinig sociaal contact en dan is dat ook al niet echt. Waar moet je heen in deze wereld? Nergens, want het bestaat niet echt. Nu wist ik het al van ware liefde, maar nog niet van het hele bestaan en alles waar dat in plaatsvindt. Denk je eens in: lig je daar in bed met een mooi exemplaar van het humanoïde soort, is dat gewoon niet echt. Atoombom op Iran? Niks van waar. Heel die carrière hard gezwoegd? Sprookje.
Maar Maternitus, wat is dan toch de reden van het bestaan als alles een hologram is?
Dat hangt er van af wie de projectie maakt, natuurlijk. Noem hem of haar maar gemakshalve de overhead-projector. Zie hoe gemakkelijk het is om een aanzet te zijn voor een nieuwe sekte of cultus-beweging? Kwantum fysica zal ons nog ver brengen met van die pseudo-religieuze bullshit. Voor een goed deel is er veel aannemelijk en zelfs bewezen, maar je kunt ook wat te ver gaan.
Over ver gaan binnen grenzen gesproken. Wat voor horloge heb jij? Eentje met wijzers, gewichten en een bim-bam? Of een Swatch? Of zo’n ordinaire cesium-atoom-fontein die maar een seconde afwijking heeft elke 100 miljoen jaar? Prutser. Heb je mijn horloge nog niet gezien: een zogenaamde “quantum-logic clock” met een afwijking van net geen seconde elke 3,7 miljard jaar. Ongeveer.
Natuurkundige Chin-wen (James) Chou van het National Institute of Standards and Technology in Boulder, Colorado, USA heeft een verbeterde versie van de quantum-logic clock gemaakt. Niet alleen, natuurlijk. Het meet de energie-staat van een aluminium-ion en die wisselt zo regelmatig en met een afwijking die nihil te noemen valt, dat het als tijd aangenomen kan worden. Nu weet ik niet hoe ze die afwijking wisten te meten. Naar ik mag aannemen, zal dat niet met een stopwatch en laborant zijn geweest?
Wees niet bevreesd, mijn beste, het zal een machine blijven in een laboratorium. Dus je baas of partner zal er niet eentje dragen in de nabije toekomst en kun je gerust blijven zeggen dat hun klok niet goed staat bij het arriveren of weggaan. Waar het wel om gaat, en nu ben ik bijna met tranen geroerd, is het kunnen meten van de vertraging van tijd zoals voorspeld in de algemene relativiteitstheorie. Van Einstein. Ze geloven hem niet.
Twee keer in één week tijd publiceert er iemand die iets gevonden heeft om die maffe, maar behoorlijk slimme, patenten klerk een beetje de afgrond in te duwen. En hij is al dood, verdorie. Nu begin ik te begrijpen waarom Einstein zo’n hekel had aan kwantum fysica. Door die lui begint hij te vervagen tot iets als Newton. Iets als: aaah, wat leuk, een relativiteit theorie, maar er is meer. Alleen maar zwaartekracht is zo hard jaren 1700. Tenminste, voor ons westerlingen. Beschavingen van meer dan duizend jaren geleden riepen het al, inclusief berekening van de versnelling ervan. Ze hadden zelfs al de snelheid van het licht berekend.
Nee, wetenschappelijke vooruitgang is vanzelfsprekend een goede zaak, ook al kan het onze rommel nooit opgeruimd krijgen. Ah, shit, ik moet kappen met schrijven en vlug aan het werk. Ze is weer terug van een lang weekend, onze eigen overhead-projector.
(Ed. Hoe noemde je mij?)
Tot later of tot ooit,
Maternitus.