Maternitus

Calamus est gladius vitrioli incaustum.

Tsjah.

posted by Maternitus in Algemeen,Gedachten and have No Comments

Nice try

Na lang wachten, dat krijg je met Kickstarters en is niet gans erg, lag het ding dan op tafel. Tiny Pink Hole heet het en is een ext-cap of, zoals street artists zeggen, stencilcap. We hebben er een massa filmpjes en aankondigingen van kunnen zien. Zeker in het begin was dat een goede promotie, met uitleg van het idee en ook een werkend model. Prima in orde.

Ik had mezelf voorgenomen om een week lang van allerlei dingen uit te proberen met het nieuwe gereedschap. Was erg okay en voldeed vrij goed aan de verwachtingen: nette lijntjes, leuke effecten, handig dat reservoir, houdt echt zeer goed vast en heeft een helemaal foute kleur, al is dat iets te subjectief. Een vriend van me, ook een graffiti schilder/schrijver, probeerde het ook eens uit en vond het prima werken. Niet slecht tot nu toe.

Goed gereedschap hangt niet perse onder een afdak, maar moet je wel goed onderhouden. Dit was voor mij de lakmoestest of het een goed product is of niet. Ik koop liever iets wat heel goed is en wat, middels wat onderhoud, vele jaren kan meegaan. Ik kan niet tegen afscheid nemen en klote spullen.

Montana-verven, zowel de Spaanse als de Duitse, worden hier vrij exclusief gebruikt en dus dien ik schoon te maken zoals ik altijd doe: met aceton en wel die uit de foto. Zeer goed spul. Andere producten zoals terpentine werken niet, vandaar.

Aan de binnenkant van de ext-cap (in het reservoir) had ik eerst een heel klein beetje aceton in gedaan en even heen en weer gewiegd. De verf begon gelijk te rimpelen en ik kon het er uit peuteren.

Ik goot er nog wat aceton bij zodat het even kon weken, ook in de uithoekjes. Een goede vijf minuten later goot ik het uit waarbij een klein deel van de aceton via het gaatje naar voren ging en via de voorkant naar beneden vloeide (er zat veel verf in opgelost, wat tof is!). Ik peuterde toen met een wit frietvorkje op de plaats waar je het roze weer ziet terugkomen vanonder de verf. Het was iets donkerder of leek toch zo (kan zijn door het groen, contrast effect). Ik probeerde tegen de richting in te krabben, het vorkje was inmiddels al enkele malen afgebroken omdat de aceton vrij goed is en frietvorkjes kut zijn (het smelt plastic). Ik voelde, heel lichtjes, wat ribbelige weerstand. Heel miniem.

Draaide het ding eens om en zag dat de verf heel kleverig was, echt gelijk een dunne laag pritt-stift. Met een vingernagel heb ik zachtjes gekrast, niet gedrukt dus, met het roze vlak als resultaat. Je ziet lichtroze en donkerroze. Het lichte roze is de matte laag van het plastic, het donker-roze wat er onder zit. Is heel duidelijk te zien. Probeerde het nog met wat Dreft en schuurspons te schrobben, maar to no avail. het zat toen al “in elkaar” gereageerd. Het heeft pak hem beet tien minuten in de aceton met verf gezeten (van het uitgieten).

Toen wilde ik eerst gaan opgeven, maar waarom niet wat verder drijven en zien hoe snel het plastic verweekt en met welke intensiteit. In een geglazuurde schaal, dus geen plastic, goot ik wat aceton, als ook in het reservoir van de ext-cap. Na een kwartier was heb ik het er weer uitgehaald, begon te vermoeden dat ferm harder zou reageren dan eerst leek (zo werkt verweking een beetje).

Op de foto: in de verte zie je de krassen die ik zachtjes met een vingernagel heb gedaan voor het weken. Reliëf is al bijna weg!!
Het middelste stuk, met die bocht zeg maar, is gedaan door met mijn duim te duwen. Die gleed gelijk weg. Het krulletje met dat roze schoof daarvan af. En ja, dat roze is plastic van de ext cap!!
De regelmatige scharten groen die je aan de voorkant ziet was na, zachtjes, te wrijven met een schuurspons en heb ik gedaan voordat ik het ging weken. Het voelde voor het weken nog wat ruw, daarna glad.

Conclusie:

Lijntjes zijn prima, houdt goed vast, makkelijk te bevestigen, echt gebruiksvriendelijk in wezen. Tot aan onderhoud, een cruciaal punt voor mij.

Dus:

Niet mijn ding, zeker niet goed te onderhouden en zal er geen meer kopen. Toch niet van die lage kwaliteit. Zelf maken is de oplossing of eigenlijk een voortzetting, dus het is geen moeilijk afscheid.

posted by Maternitus in Alchemyst,Schilderen and have No Comments

Alles Martha!

Onze lieve zus/schoonzus is jarig!! Om dit heuglijk feit eens in een mooi daglicht te zetten, gingen we eens op zoek naar dingen op het internet die Martha als onderwerp, naam of verwijzing heeft. Niet alles is heel letterlijk, uiteraard, maar niet minder vermakelijk. Laten we beginnen…

Eerst maar eens uitzoeken wat Martha nu eigenlijk betekent als naam. Je kunt maar geïnformeerd zijn.
Volgens Wikipedia…

Tom Waits, niet de eerste de beste, heeft ook iets met die mooie naam. Het bekt ook wel lekker, natuurlijk, al rijmt er vrij weinig. Het heeft dan ook een muzikaal genie nodig om een tribuut te brengen.

Dat Martha een naam is om niet snel te vergeten, wisten ze in de jaren ’60, voordat ons jarig Jetje geboren was, ook al. Met tientallen singles belaagden Martha en haar Vandellas de hitlijsten. Daarom is de titel van het volgende nummer behoorlijk toepasselijk. Vinden wij.

Zelfs kwaliteitsvol speelgoed heeft die mooie naam gevonden. Uiteraard kreeg een zeer gemotiveerde superheldin de naam en maakte hem waar (zie de voorgaande Wikipedia link) voor jaren in comics en op televisie.

En het houdt niet op!! Tot in de hoogste culturele kringen is men geboeid met die prachtige naam. Zo zelfs, dat er een serieus ballet is gemaakt. Allemaal ter ere van onze zus/schoonzus.

“Gelijk de konijnen” zeggen ze hier in het Vlaamse. En jawel, er is een boek over gemaakt. De avonturen van onze jarige heldin met een groep konijnen in hun gezellige club. (link naar de club)

Door de geschiedenis heen neemt Martha een zorgzame plaats in. Dat het soms wat teveel is, laat  George wel zien in de volgende afbeelding.

Als laatste (voorlopig toch) een aardige kers op de taart. Bella Martha (2001). Een mooie film om een gure herfstavond mee door te komen. Ook is het een appetijtelijke film, zo erg zelfs dat de honger zo nu en dan gestild dient te worden. Althans, hier toch wel. Veel plezier!!

posted by Maternitus in Alchemyst,Algemeen and have No Comments

Walls Fall Out

posted by Maternitus in Algemeen and have No Comments

Iedereen Beroemd: Vita Mike!!

posted by Maternitus in Alchemyst,De dromenjager,Gedachten,Voedsel and have No Comments

Up There

posted by Maternitus in Alchemyst,De dromenjager,Schilderen and have No Comments

Koken en maatschappij

“Dan maar een zak chips” zou een veel gebezigde uitspraak zijn, ware het niet dat er regelmatig met een behoorlijke mate van passie eten bereid wordt in deze woonst. Zonder dat het aanbrandt, wel te verstaan en tevens met een smaakprofiel wat niet meteen spontaan doet denken aan rottende karkassen van dode vogels in een oude schuur.

Het bereiden van maaltijden gebeurt meestal met verse producten en specerijen uit landen waar ik nog nooit ben geweest en, als ik het veelal gelogen nieuws mag geloven, ook nooit heen zal kunnen, gezien de aldaar enorm heersende haat jegens mensen uit deze contreien. Nu dient me wel van het hart te gaan dat veel van de mensen van aldaar, hier totaal geen vorm van haat laten blijken; niet tegen mij of anderen van alhier.

Eten en dan, uiteraard, de goede versies ervan, wordt door veel volkeren zeer gewaardeerd en het uitwisselen van gerechten of het bij elkaar op bezoek gaan voor het nuttigen van een maaltijd is een zeer fijne sociale aangelegenheid en brengt mensen tot elkaar. Wederzijds begrip kan er ontstaan bij het proeven van een kruidig stukje vlees of een speciaal bereide aardappel.

Door de jaren heen, van jongs af aan, zijn de smaakpapillen en neusharen onderworpen aan nieuwigheden die zeer veel mensen nog nooit opgediend kregen of zelfs ooit zullen krijgen. Dat komt omdat veel van die mensen heel weigerachtig staan tegenover alles wat nieuw is., laat staan veranderingen. Uit die onwetendheid komt vaak angst voort en dientengevolge een verbale haat

Het doet me denken aan kleine kinderen die voor het eerst in hun leven een stuk broccoli of bietjes zien en zonder enige vorm van onderbouwing het weigeren te nuttigen onder het mom van „Lust ik niet“. Die vorm van recalcitrantie kan zover gaan dat ze krijsend met een rode kop uit hun kinderstoel proberen te kruipen, wat niet lukt, gezien hun nog wat beperkte motorische vaardigheden.

Meestal valt het bij kinderen, met enig geduld en doorzettingsvermogen, zeer goed te bewerkstelligen dat ze enige dagen later de zo gehate groenten naar binnenwerken alsof er in die voorgaande dagen geen hap is genuttigd. In tegenstelling met volwassenen, die halstarriger kunnen zijn dan een betonblok langs de snelweg. Of iets anders wat vrijwel niet in beweging is te krijgen.

Dan vraag ik mijzelf af wat er in hemelsnaam in al die jaren is fout gegaan. Hoe komt het toch dat de honger en lust naar nieuwe dingen, soms opgediend met milde dwang, is verdwenen. Het kan die dwang zijn, natuurlijk, maar dat neemt niet weg dat voor een kleurrijker en vooral smaakvoller leven de geest wat opengesteld dient te worden.

„Wat de boer niet kent, vreet hij niet“ is een uitspraak die tekortschiet, lijkt me.  En het is al heel slecht te koppelen aan het feit dat angst een slechte raadgever is en toch weten veel mensen dit, niet gehinderd door die kennis of inzichten,  voor elkaar te krijgen. Ik vraag mij dan ook af hoe ze dit doen.

Wanneer ik in de keuken een experiment met smaken uitvoer, ga ik er altijd vanuit dat ik niet weet voor ik probeer. En dit enkele malen herhaal. Gaat de paprika dan echt niet samen met de plantaan, wat ik betwijfel, dan laat ik het voor wat het is en maak me er verder niet meer druk over. Het is nu eenmaal zo.

Niet bij die mensen. Welnee. Ze doen er nog een schepje bovenop door te zeggen dat het die plantaan of paprika zijn schuld is dat het niet samengaat, terwijl ze vergeten dat het samengaan wel heel degelijk afhangt van hun eigen smaakpapillen, geursensatie, optiek en wat al niet meer aan vooral eigen inbreng.

Eet smakelijk.

posted by Maternitus in Gedachten,Voedsel and have No Comments

Martin Disco Circus – Shine Baby Shine

posted by Maternitus in Alchemyst,Muziek and have No Comments

“Green Latino Girl”, Gent, 2013

Het was erg tof op de Anti-Jam Jam, Keizers viaduct, 2013. Deze week komt er een panorama foto van de ganse muur. 🙂

posted by Maternitus in Alchemyst,Schilderen and have No Comments

Bully

posted by Alchemyst in Alchemyst,Algemeen,Gedachten and have No Comments